Ísland, sækjum það... með ferðatösku og yfirvigt!

Það stefnir í Íslandsferð hjá frúnni.

Sem í flestum tilfellum þýðir yfirvigt á leiðinni tilbaka.

Yfirvigtin splittast í tvennt. Hluta af henni ber ég innanklæða, réttara sagt innvortis eftir ofát og belgingu vambar á tímabilinu. Síðan er hinn hlutinn sem er klárlega ekki minna mikilvægur.

Birgðaflutningur.

Fyrir þau ykkar sem haldið að allt fáist í útlandinu, skal það hér með leiðrétt. Það er rangt.

Helstu útflutningsvörur eru eftirtaldar:

Cheerios.
Efst á listanum. Þetta stöff er eins og gull. Höfum átt viðskipti með þetta hér úti. Á meðan hlutabréfavísitölur heimsins hríðféllu, stóð Cheeriosið óhaggað. Fæst ekki úti nema með sykurhúð helvítis.

Royal búðingur.
Þarf eitthvað að útskýra þetta? Hvernig á maður að neita börnum sínum um hlut sem geimvísindalega sannar að hamingju er að finna í skál?

Rauðar möndlur.
Það þarf þó að vanda sig við þennan lið. Hef Freyju menn grunaða um að setja gölluðu, allt-of-linu, möndlurnar í risa poka og selja í fríhöfninni. Hef nokkrum sinnum talið mig vera komna til himna, með slíkan risapoka læstan á milli krumlanna. En vonbrigðin hafa verið í réttu hlutfalli við stærð pokans. Linar og lélegar. Ég ét þær nú samt... maður hendir ekki svona hlutum, en rétta aðferðin er að kaupa litlu pokana (sem fást ekki í flughöfninni) og pakka þeim áður en farið er af stað. Bara nógu marga pakka.. með grjóthörðum og dásamlegum möndlum.

Hrískúlur frá Freyju.
Dásamlegt stöff. Er viss um að þær eru sannanlega í boði á himnum. Fullkomið jafnvægi  milli hrískúlu og súkkulaðis. Ekki þessi súkkulaðihryllingur sem er í boði í hjá N&S. Erum ekki sammála þarna hjónin (frekar en oft áður).. þar sem hann er aðdáandi nóakroppsins.  Éttu þá bara þitt stöff sjálfur vinur og láttu mitt í friði!!!

Hangikjöt og flatkökur og skyr.
Besta máltíð í heimi. Þarf smá lagni til að koma skyrinu ósködduðu.. en það er sko samt hægt. Erum ókrýndir meistarar í skyrútflutningi. Skil ekki afhverju við erum ekki á opinberum lista yfir útflutningsaðila skyrs.

..og þá er það cirka komið. Auðvitað dettur ýmislegt í töskuna.. en þetta eru lykilatriðin að hamingjunni í Lúx. Minni alla þá sem hyggja á heimsókn til okkar að athuga birgðarstöðu heimilisins í samræmi við ofangreint og koma okkur á "óvart..".

Þess á milli verður maður bara að láta sér nægja annars flokks mat. Í alvörunni, hver lifir af gæsalifur, strútskjöti, ostrum, ostum og sniglum einum saman?

Þar til næst..

Morgunstund gefur gull í ..? hvað? ekkert!

Fyrir ykkur óþolandi morgunhanana er best að hætta hér. Takk fyrir lesturinn.

En fyrir hin ykkar sem eruð með mér í liði, þá er þessi pistill tileinkaður okkur sem finnst lífið betra.. eftir hádegi.

Ég veit ekki alveg hver byrjaði á þessu rugli, að rífa fólk upp á rassgatinu í morgunsárið og henda því út í náttmyrkrið. Ég meina, afhverju ekki að bíða eftir birtunni? Er það eitthvað verra?

Ég veit líka að ég er ekki ein í þessu. Ég á tildæmis bróður sem hefur séð sólarupprás bara af þeirri einföldu staðreynd að það birtir ekki fyrr en um 11 leytið á Íslandi á veturna.

Var ég ekki líka örugglega búin að minnast á að ég er gift Kristjáni. Hafið þið hitt Kristján?

Morgunglaðari persónu er líklega ekki hægt að finna. Finnst trúlegt að nokkrir fuglar, hérar og íkornar  úr Disney flögri, hoppi og skoppi í kringum hann á morgnanna (á meðan ég lúri ásamt hinum illfyglunum úr sömu verksmiðju). Hann er þessi ótrúlega hressa týpa og tilbúinn í daginn. Og svo þarf hann ótrúlega mikið að tala. Er eiginlega ekki að meika það. Sé ekki tilganginn með því að eiga samtal við yfirhöfuð einhvern á morgnanna. Ég held því raunar fram að það sé ekki hægt að segja neitt gáfulegt á morgnanna, nema að maður sé hreinlega að lesa upp texta sem var skrifaður kvöldið áður. Því er best að þegja.

Besta morgunsamband sem ég hef átt var veturinn þegar Gunni bróðir var í Stýrimannaskólann og ég í MR.  Fékk iðulega far með honum á morgnanna. Það fyrsta sem var umlað út úr sér var jafnframt það síðasta. Nokkurs konar ígildi kveðju þegar rennt var upp að Menntaskólanum.  Fullkomið. Fullkominn skilningur beggja aðila.

Á morgun þarf ég svo að vakna ógeðslega snemma. Sirka kl. 6.15. Það er nefnilega afmæli á heimilinu þegar hin yndislega en jafnframt morgunfúla barnið mitt hún Rebekka verður 6 ára. Hún er eins og ég: getur-ekki-opnað-augun.

Nema þegar hún á afmæli. Þá vaknar hún eldsnemma og vill fá pönnukökur.

Og hún fær þær.

Jafnvel þótt móðirin muni líta út eins ofnbakaður karfi sem enn hefur ekki opnað augun, þar sem hún ráfar um í eldhúsinu með spaðann að vopni og reynir að blanda hráefnunum saman með hálfa meðvitund.

Fer snemma að sofa í kvöld.

Þar til næst...

Innrás Smjattpattana..

Þegar ég var lítil elskaði ég Smjattpattana. Söng hástöfum með og fílaði þetta í botn. Fannst Lúlli laukur fyndinn en Pála Púrra eitthvað hálf misheppnuð. Ég kunni líka Grænmetisvísuna úr Dýrunum í Hálsaskógi utan að.

Í stuttu, ég kunni öll lög um grænmeti sem voru í boði en heilaþvotturinn virkaði illa. Var ekki alveg að fíla að borða þetta. Einbeitti mér frekar að kókópöffsi og kókómjólkinni (með tilheyrandi afleiðingu, I do realise...).

Ég hef þó á síðari árum lært að meta þetta græna. Finnst það eiginlega bara orðið nokkuð gott. Er líka svo ægilega meðvituð eitthvað um hollustuna að mér fannst tilvalið að gerast áskrifandi að bíóvænni grænmetiskörfu vikulega. Tók bara samt minnsta skammtinn, svona á meðan ég væri að prófa.

Í hverri viku streymir því inn á heimilið, fyrir 18 Evrur eða svo, heill helvítis hellingur af þessum fjanda.

Í alvöru. Það er einhver takmörk fyrir því hvað hægt er að upphugsa af uppskriftum. Var með 7 kúrbíta í grænmetisskúffunni í dag, eldaði úr fjórum þeirra. Geri aðrir betur.

Spínat einhver? Hnúðkál? Radísur, Hokkaido grasker, maísstönglar (með hýðinu og alles) eða lauk? Sveppi eða salathaus? Tómat og púrrulauk. Eggaldin..?

Vanþakklæti hugsa örugglega einhverjir núna. Á meðan Ísland flytur inn "ofurþroskað" grænmeti vogar hún sér að kvarta.

Ekki misskilja. Ég var geðveikt spennt í byrjun. En þegar að heimilið sem hatar paprikur fékk 5 stykki á 8 dögum þá þarf eitthvað að endurhugsa þetta. Og mér finnst meira að segja gaman að elda. Búin að elda fennel pasta, fennel fisk og fennel pasta aftur. Það var kúrbítsofnréttur í matinn í kvöld. Brokkólísúpa í síðustu viku og graskerssúpa þar áður. Búin að súrsa paprikur (fyrir Raclette seasonið skiljiði..). Ég elda og elda eins og skrattinn sjálfur sé á eftir mér, en það sér ekki högg á vatni. Og á hverjum þriðjudegi bætist við.

Vil ekki gefast upp á þessari hollustu, en ég held að herra google sjálfur sé orðinn leiður á þessu. Er búin að gúggla allar grænmetisuppskriftir algeimsins.

Ekki einu sinni reyna að benda á frystinn. Það kemst ekki meira inn í hann. Ekki ein baun (bókstaflega).

Ætla að halda áfram aðeins lengur, en ef ég sé bangapabba koma raulandi: "Gott er að borða gulrótina.. grófa brauðið steinseljuna.." þá er jafnlíklegt að ég dúndri í hann graskerinu og troði uppí hann gulrótunum og að ég taki undir sönginn..

Þar til næst...

p.s. í ískápnum eru núna eftirfarandi hlutir, óeldaðir:

• Hokkaido grasker
• kúrbítar
• sveppir
• púrrulaukur
• tómatar
• nokkrir maísstönglar
• eggaldin
• salathaus
• risaskammtur af risaspínati
• gulrætur
• agúrka
• steinselja 
• laukar, gulir og rauðir
• hnúðkál

Uppskriftir óskast... 

Eiginkona ársins!

Rekur nú væntanlega einhvern í rogastans.

Ekki láta þó titilinn blekkja ykkur, þar sem hér á eftir fer (ekki) lofsöngur um síungan eiginmann minn sem á, ótrúlegt en satt, afmæli í dag.

Kristjáni er margt til lista lagt eins og flest ykkar vita. Hann er frábærlega skemmtilegur félagi, æðislegur kokkur, skemmtilegur pabbi , uppáhaldstengdasonur (ekki fleiri til...) og svo auðvitað augasteinn móður sinnar.

En af því að mér finnst skemmtilegra að benda á hina hliðina, þá skulum við rétt aðeins staldra við.

Þegar ég fyrst kynntist Kristjáni þá tilkynnti hann mér að þetta væri útúrpælt hjá honum að yngja upp strax (!) Svona eins og að það ætti að veita mér einhverja tryggingu.

Í dag er hann þó hlutfallslega minna eldri en ég heldur en hann var fyrir 13 eða fjórtán árum síðan (voru það kannski fimmtán? man aldrei hvaða ár við hittumst, þarf alltaf að spyrja Roald..).  Hann hefur jafnframt eitthvað yngingarelement við sig og er nokkuð naskur á að velja sér ekki svona "gömlu karla föt", þannig að gífurlegt aldursbilið er ekki að trufla mig, ennþá.

Talandi um föt. Kristján er þessi týpa sem elskar einkennisklæðnað. Hann hefur ótrúlega þörf fyrir að eiga átfittið í öllu því sem hann tekur sér fyrir hendur, jafnvel þó um sé að ræða tímabundið áhugamál. Skátarnir, golfið, skíði, hjólreiðar og hlaup. Mamma hans sagði einu sinni að Kristján hefði sómt sér vel í hernum (hjálpræðis?) af því að hann elskaði einkennisbúninga...  Greyið hefði bara átt að læra á lúður, þá hefði hann verið set for life hérna með Lúxembúrgísku lúðrasveitinni. Þeir eru í svaka júniformi og spila reglulega í götunni hjá okkur.

Ef hann hefði lært á lúður þá hefði hann ekki heldur þurft að læra neina texta (erfitt að blása og syngja). Kristján kann nefnilega enga texta. Þá meina ég enga. Ekki einu sinni textann við „Góða mamma..“ sem ÖLL börn á Íslandi læra fyrir 6 mánaða aldur.  Þetta er eiginlega magnað, sér í lagi af því að það virðist á engan hátt halda honum frá því að syngja með.  Hátt.  Hann er líka sonur hennar Lallý sem syngur þindarlaust, en munurinn er sá að hún kann texta. Það eru þó helst textar með Britney Spears sem virðast síast í gegn hjá drengnum, en þar komum við að næsta elementi.

Píkupopp. Frá helvíti. Kristján elskar þær allar. Hvort sem þær heita Britney, Rihanna, Pink eða Katy. Hann elskar þær skilyrðislaust. Og kann hluta úr viðlögunum.  Veit ekki hvað þetta er, en stundum hef ég pínu áhyggjur.

Hann er nefnilega sirka alltaf 23 ára í anda.  Rétt eins og forgjöfin hans í golfi.

Sem gerir mig 14 árum eldri en hann... ætli hann sé ekki örugglega búinn að gleyma þessu með að yngja upp?

Til hammó með ammó.. elsku gamli kall...

Þar til næst...

Móðir ársins..

Þegar kemur að barnauppeldi er ég margfaldur handhafi titilsins "Móðir ársins". Hef einnig samtvinnað það titlinum "húsmóðir ársins" þegar ég ræktaði milljarða af litlum pöddum í eldhúsinu.. en það er önnur saga.

Ég er þó ekki viss um að börnin mín hafi verið spurð álits... þ.e. þetta með móður-titilinn.

Fyrir utan smáatriði eins og að:

• týna Rebekku í Maastricht
• vera spurð að því á leikskóla þegar ég sótti barnið mitt hvort ég væri skyld því og mætti sækja
• muna ekki hvort börnin mín hafi fengið hlaupabólu
• gleyma að senda inn sjúkrakortið í skólann og fá skammir fyrir
• finnast iðulega allt fyndið sem þeim finnst hræðilegt, eins og þegar þær breyttust útlitslega í skrímsli, báðar tvær í síðustu viku..

..þá tókst mér núna að gleyma að fara með Gabríelu í bólusetningu. Fór með hana til læknis fyrir viku og spurði lymskulega hvort hún gæti ekki þrumað í hana eins og einni bólusetningarsprautu þar sem við hefðum átt að koma með hana í sprautu 2 af 3 í lok ágúst. Fékk stíft augnaráð frá lækninum sem stundi og tjáði mér að þetta væri hið alvarlegasta mál. Þetta væri bara næstum allt of seint. Tók síðan nokkrar sekúndur í að stara á mig, en ég starði bara á móti.  Síðan henti hún mér út og skipaði mér að panta tíma hjá sér í snarhasti. Sem ég og gerði.

Mánudagur kl. 9. (heilinn: þriðjudagur kl. 9). Heilinn hjá mér ákvað sumsé að þetta væri á þriðjudegi.

Fékk síðan símtal í dag frá Gabý (hvað var ég að spá þegar ég lét hana fá gemsa?):

"Mamma". "Er þetta að segja þér eitthvað: læknir..sprauta..mánudagur..?" 

Hún talaði við mig í tón sem gaf í skyn að móðir hennar væri fæðingarhálviti. 

"Litli rugludallurinn minn. Þú hefur rangt fyrir þér. Þú ert nú aldeilis að rugla litla ruglukellingin mín. Mamma veit best. Þetta er á morgun."

Ég ætla ekki að lýsa næsta símtali sem átti sér stað eftir að hún fann miðann þar sem að tíminn stóð samviskusamlega skrifaður á.

Móðir ársins.

Er núna búin að fá nýjan tíma og Gabríela skrifaði það samviskusamlega inn á dagatalið. Hún andvarpaði líka stundarhátt og leit á systur sína. Veit hvað hún var að hugsa. 

"Eins gott að ég er hérna greyið mitt. Þetta er allt að fara í rugl."

Þar til næst...

Golf or not to golf.

Fyrir þá sem mig þekkja, vita þeir að ég er ekki sleipur golfari. Eiginlega bara "ekkert" golfari. Hef samt farið í golf ferð og allt. Er bara einfaldlega virkilega lélegur golfari.

Þetta er ekki einu sinni svona hógværð. Ef ég væri góð myndi ég syngja það af fjallstoppunum  (eða svona meira af hæðinni hér í Lúx). Það bara er ekki málið. Ég hef ekki tölu á því hversu oft ég hef þurft að setja X í staðinn fyrir töluna (nú taka allir golfarar andköf því að það þýðir fyrir ykkur hin sem hafið ekki hundsvit á þessu að höggin eru orðin fleiri en tíu á holunni......). Mér er ekki eiginlega ekki viðbjargandi.

Man samt að ég átti (fyrir þúsund árum) svona byrjendaheppnisár. Man sérstaklega eftir því að hafa verið sterkari en Hugi, vinur okkar Kidda, eitt árið. Sama ár og jörðin skalf á Selfossi. Líklega 2000. Það ár er held ég ekkert á leiðinni aftur. En það var samt svona næs móment.

En afhverju að rifja þetta upp núna. Jú, af því að hvað gerir sá sem er svo óhugnarlega lélegur í golfi að réttast væri að sá aðili myndi skammast sín og gefa golfsettið.. jú, sá aðili skráir sig í golfmót.

Eina sem getur réttlætt þessa ákvörðun mína er að það eru verðlaun fyrir flestu höggin. It's got my name on it!!

Veit í alvöru ekki hvað ég var að hugsa, en ég veit að það er of seint að bakka út úr þessu.

Síðan eru líka veitt verðlaun fyrir flottasta golfdressið, en seriously fólk. Þetta er í Lúxemborg. Ég á ekki séns í helvíti á móti úberskvísunum hérna. Ég á ekki einu sinni golfbuxur.. Hvað er það?

Treysti samt á Guð og lukkuna á föstudaginn. Mun sveifla kylfufjandanum eins og brjálæðingur á sterum og loka augunum í eitt andartak og vonast til að hitta helvítis kúluna.... í sirka rétta átt.

Líklega buxnalaus.

Þar til næst..

Twentyfourseven?

Einu sinni hélt ég að allt væri fullkomið í útlöndum. Að öll framfaraskref sem tekin væru á Íslandi væru að fordæmi einhverra annarra. Getur svosem vel verið, en þeir sem tóku þau skref voru ekki að horfa til Lúxemborgar. Svo mikið er víst!

Ekki það að allt sé betra á Íslandi, ónei.. en sumt, já sumt mættu Lúxararnir alveg taka sér til fyrirmyndar.

Á laugardaginn var ákveðið að fara með Gabríelu upp á spítala þar sem hún leit út eins dalmatíuhundur, nema með rauða flekki í staðinn fyrir þá svörtu, og varirnar á henni voru skyndilega orðnar svo útblásnar að Angelina Jolie hefði skammast sín niðrí tær!

Eftir 3 tíma bið á spítalanum var loks komið að henni (já ég veit, þetta er alveg eins og Íslandi, bíðið bara aðeins..) og eftir skoðun hjá útúrþreyttum lækni var niðurstaðan: "Urticaria". Það útleggst á íslensku "bráðaofnæmi eða ofsakláði", skv. doktor.is

Og þá var það apótekið. Einmitt. Lyf og heilsa? Opið 24/7?

Nei.

Aldeilis akkúrat ekki.

Apótek eru auðvitað bara opin frá 9-6 virka daga og 9-12 um helgar. Afþví að þá verður fólk veikt.

Af góðmennsku sinni ákveða Lúxarar þó að hafa kannski eitt opið í borginni á öðrum tímum. Já þú last rétt: EITT. Þegar þú ert síðan búin að versla lyfin (eftir ca. klukkutíma bið) þá þarftu að borga aukalega 5 evrur í sérstakt utan-venjulegs-opnunartíma-gjald. Gjaldið hækkar síðan í 10 evrur ef það er stórhátíð. Yep, er ekki að ljúga. Halló 1982.

Að Gabríelu er það svo að frétta að hún lítur ennþá út eins og blettatígur, en þetta getur víst varað í marga marga marga daga... Ofnæmispróf verða heldur ekki framkvæmd nema að þetta komi fyrir aftur.

Rebekka reyndi að vera með í útlitsstemmingunni og fékk moskító til að bíta sig í andlitið. Hún lítur núna út eins og Mickey Rourke.. öðrum megin. Er nokkuð sæt hinum megin..

Þar til næst..

og?

Hvernig byrjar maður að blogga aftur?

Þarf samt að laga helling til, linkar breyttir.. búnir.. eitthvað...

Sjáum til. Kannski gerist eitthvað...

Skíði - 8mín.

Íslensk bankakona gripin við þjófnað í Lúxemborg!

Þetta gæti alveg verið fyrirsögn í anda DV og gulu pressunar hér í Lúxemborg. Ekki nóg með að þjófurinn væri í Lúxemborg (land sem er annálað fyrir að aðstoða fólk við að stinga undan fjármunum), bankakona (þarf að segja eitthvað meira um þá? Bankamenn eru náttúrulega síðasta sort í dag) og íslensk (þar fórstu alveg með það… Íslendingar eru náttúrulega algjörlega eitraðir í dag), þá væri líklega það eina markverða við söguna að hún hefði verið gripin. Sem hún var ekki.

Fékk sumsé hland fyrir hjartað í dag þegar ég var stödd inn í Promod að máta föt í hádegishléinu mínu.

Var búin að máta ýmislegt, ýmsar stærðir, ýmsa liti og ýmsar samsetningar. Oft. Fór nokkrum sinnum í mátunarklefann og var orðin algjörlega rugluð, en engu að síður staðráðin í að eyða peningum í dag.

Tel mig vera komin með ágætis eyðsluskammt og flýti mér í átt að kassanum með fangið fullt af fötum. Jakki, leggings, kjóll og bolur. Þetta stefndi allt í að konan yrði helv.. hugguleg, ný klipping, ný föt og helgin framundan.

2 skrefum frá kassanum sé ég beltarekkann. Endilega. Vantar belti, kannski nokkur. Tek í eitt beltið og legg það upp að mjöðminni til að sjá hvernig dýrlegheitin fara mér.

Og frýs.

Uppgötva mér til mikillar skelfingar að ég er í einum að mátunarbolunum undir mínum bol. Alveg eins og ekta búðarþjófur.

Þeir taka hart á búðarþjófum hér í Lúxemborg sem og annarsstaðar.

Winona Ryder fékk tildæmis varla hlutverk í bíómynd eftir að hún var gripin.

Kona var dæmd í 4 mánaða fangelsi í Reykjavík fyrir búðarþjófnað.

Finnst trúlegt að í einvherjum löndum séu hendur hoggnar af og fólk jafnvel líflátið.

Og þarna stóð ég í bolnum undir öðrum bol.

Fékk hjartaáfall, henti mér í biðröðina að mátunarklefanum, þóttist vera ógeðslega bissý í símanum svo ég yrði örugglega ekki gripin af búðarþjófnaðarlöggunni og sá líf mitt í renna fram hjá í röndóttum búning.

Röndótt fer mér bara ekki vel.

Tók trú, bað alla vætti um að vaka yfir mér á þessari þrautargöngu í mátunarklefann og henti mér síðan úr bolnum í snarhasti.

Keypti auðvitað bolinn líka.

Mun hér eftir aldrei máta föt aftur í búðum (eða þar til næst).

Er enn með hjartslátt sem heyrist líklega til Íslands.

Þarf örugglega nokkur hvítvínsglös þegar ég kem heim...

Það er nokkuð augljóst...

Að ég er latasti bloggari í bloggheimum...

Þessvegna er núna smá frí.. vegna leti.

Hinsvegar sett ég smá link hér til hliðar sem vísar í myndir. Þar mun ég henda inn myndum af og til, en af því að ég er svo óendanlega löt (ekki bara í blogginu sko) þá nenni ég ekki að taka til í þeim í augnablikinu. Það fer bara allt inn. Ef þið nennið ekki að skoða allt, þá bara sleppið þið því :O)

Verið margblessuð og sæl...

luv
slauga

Gleðileg jól!

Af jólatrjám og öðrum ósóma...

Góða kvöldið gott fólk!

Eftir langt blogghlé ákvað ég að nú væri tími til kominn að smella einhverju fram. Þetta helgast kannski af þessu súra ástandi sem hefur ríkt hér í Lúxemborg að neistinn var ekki alveg í gangi hvað varðar skriftir. Sumir létu sér vaxa skegg. Ég hætti að skrifa ! :O)

Í dag náði þessi rússíbani ákveðnum endalokum þegar að öllum samningum við starfsmenn var sagt upp og einhverjir endurráðnir í framhaldi af því. Til að gera langa sögu stutta er ég að vinna áfram en það lýtur út fyrir það að maður sjái á bak vinnufélögum og vinum í kjölfar þessa dags. Úff.. en sá dagur!

Ákváðum síðan að kýla í okkur smá jólaanda eftir daginn, og drógum upp jólatréð sem við völdum um daginn í jólatréskóginum. Það jólatré er í raun sérhannaður árásarbúnaður, búinn
eiturhvössum nöglum í stað barrs og hefur það aðeins eitt markmið. Að meiða litla putta (og stóra). Náðum um tíma að yfirbuga það, hentum á það ljósaseríu og skrauti, komum því fyrir út í horni og horfðum stolt á. "Ógurlega fallegt tré og vel valið hjá okkur, hugsuðum við örugglega öll." Það dugði í 5 mínútur, þá gafst tréð upp og með hljóðu öskri réðst það á gólfið og henti af sér skrautinu og hellti vatni um allt gólf. Helv.. tré!

Tróðum kvikindinu aftur ofan í fótinn, heilu viskastykki með, þvinguðum það með öllu afli til samstarfs og hótuðum því öllu illu. Smellti af því mynd til að eiga allavega sönnun fyrir því að það hefði einhverntíman staðið upprétt! Tréð stendur þarna enn.. starir á okkur og virðist alltaf vera á leiðinni aftur á gólfið en ég er nokkuð viss um að það bíður næturinnar til að ná fram hefndum. Grenihrífan þín..

Af öðru jólalegu má meðal annars nefna jólatónleika ILS (skólinn hennar Gaby) en þar var hún að sjálfsögðu að syngja með bekknum sínum.

Það ætti að grilla í hana ef vel er að gáð...





Eyddum helginni annars með skemmtilegu fólki, vorum á föstudagskvöld í mat hjá Krissa og Rúnu, Elsa og Nonni komu líka og við borðuðum saman og spiluðum síðan Scattegories. Það er skemmst frá því að segja að ég var vinsamlegast beðin um að mæta ekki með Kristján aftur í þetta spil. Fyrir þau ykkar sem hafið ekki spilað þetta, þá mæli ég með þessu... verið bara viðbúin í geðveikislegar rökræður ef þið bjóðið Kristjáni í með....

Fórum síðan í laufabrauðsútskurð hjá Skúla og Helene á sunnudag þar sem dömurnar sýndu listir sínar með hnífana. Þriggja ára með svisseskan vasahníf...? Er eitthvað að því?



Jæja gott fólk, hef þetta ekki lengra í bili, það má ekki ofgera hlutunum.

Jólaundirbúningskveðjur frá Lúx,

slauga og co.

Afmælisbarn dagsins..

..er Rebekka!

Krúsídúllan sú arna er nú orðin 3 ára og hélt upp á afmæli sitt með pompi og prakt í gær!

Fékk vini sína í heimsókn og reif af þeim pakkana þegar þeir birtust í dyragættinni... einstaklega vel upp alin ung dama!

Fær síðan að opna restina af pökkunum sínum í dag þegar hún kemur heim. Þá höldum við "annað" afmæli :O)

Set inni myndir fljótlega.. þetta er í smá hönk gott fólk... þetta með myndirnar, en það hlýtur að fara að reddast!

luv
slauga og co.

Praktískar upplýsingar..

Daginn!

Hér er allt við það sama að frétta. Vildum bara koma á framfæri nýju símanúmeri hjá mér, ..ef ske kynni að það yrði lokað fyrir þetta gamla!

Nýi gemsinn minn er +352 621 777 084

Vildum síðan benda ykkur sem hafið veri að reyna að hringja í okkur frá Íslandi í gemsana okkar að við erum með íslenskt númer. Það er mun ódýrara! Þannig að þið sem viljið bjalla þessa síðustu og verstu daga, hringið þá frekar í 562 3121. Ekkert svæðisnúmer og ekkert vesen, bara einfalt og gott íslenskt númer. Áfram Ísland!

Elskum ykkur öll...

kv
slauga og co.

Fréttir

Hæ,
langaði bara rétt að láta ykkur vita, í tilefni af því sem er að koma í ljós, að það er í lagi með okkur. Í alvöru.

Hvað verður vitum við ekki ennþá en það kemur í ljós...

Vildi bara láta ykkur vita.

Sest niður eitthvert kvöldið í vikunni og skrifa ítarlegri fréttir af okkur.

kv
slauga og co.

Á Íslandi..

..er síminn hjá Kristjáni 841-0373.
Minn er lúxneskur.. +352 621 199 099 (geri þó ráð fyrir að ég sé í seilingarfjarlægð frá drengnum..)

kv
slauga

Að læra að ganga upp á nýtt..

..er örugglega ekkert líkt því að skipta um tölvu, en mér datt bara engin önnur fyrirsögn í hug sem lýsir betur frústrasjónum síðustu daga!

Við vorum sumsé að skipta um tölvu. Hin, sem er eins og dauðvona gamalmenni, hangir ennþá á horriminni, með ónýtt diskadrif og bilaða nettengingu. Það var því ákveðið að skipta út og fara í "hinn heiminn". Makkintoss. Eitthvað sem ég hef hingað til tengt við nammidós á jólunum.

Í alvöru, þá er þetta ekkert grín. Slaufa hér og slaufa þar... kræst! Allt átti að vera eitthvað svo "plug and play.." en er það einhvernveginn ekki!

Við náðum loks að taka tónlistina yfir, erum að fá taugaáfall yfir tölvupóstinum (Entourage) og myndirnar eru bara geymdar á harða diskinum um sinn. Það verða því engar myndir eða vídeó í bráð á meðan við lærum betur á gripinn.

Hún er samt ægilega falleg þetta krútt.. eitthvað svo elegant og lekker.. en samt eitthvað svo glötuð ;O)

Á samt örugglega eftir að verða uppáhaldsvinkona okkar bráðum. Þegar allt virkar. Ekki fyrr!

Af familíunni er hins vegar allt gott að frétta. Skólinn hjá Gaby er byrjaður, nóg að gera og skriðdrekinn er að sjálfsögðu á fullu í leikskólanum. Hún (þ.e. skriðdrekinn) veiktist um daginn og uppgötvaði sælu þess að hanga heima á daginn. Hún byrjar því núna alla daga á því að tilkynna manni að hún sé "asin" (lasin). "é ekki leika Louise". Erum ekki búin að átta okkur á því hvort að Lousie sé svona mikið hrekkjusvín að það borgi sig að vera meldaður veikur heima, eða hvort þetta sé ein fóstran sem reynir að aga drekann til. Spurning..

Annars eru góðir gestir í Luxembourg þessa dagana, en Óla og Hannes mættu á svæðið með Pétur Kára og Atla Hrafn. Æðislegt að sjá drengina (og auðvitað foreldrana) eftir langan tíma! Þau gista hjá Birgi Leifi og Betu en við fáum að stela þeim smá ;O) Ætlum með þeim út að borða í kvöld ásamt Sigþóri og Lindu á Apóteki okkar Lúxara. Fórum til Nancy í gær og dáðumst þar að torgi Stanislas . Örkuðum um nærliggjandi garð og héldum síðan heim á leið...

Ekki meira í bili. Passið ykkur á commentakerfinu. Það bítur...

luv
slauga

aðeins meiri málning..

..æ, bara eitt smá í lokin, síðan lofa ég að hætta þessum málunarbloggum..

Trallerí...

kv

slauga

Tuscany..

..var dásamleg.

Vorum viku í húsinu, eignuðum ítalska vini í næsta húsi, drukkum ítölsk vín og borðuðum auðvitað pasta með. Hvað vill maður meira?

Barga var frábær bær, lítill og "næstum" ósnortinn af túrismamenguninni. Fórum til Flórens og áttuðum okkur þá á andstæðunum. Nenni samt eiginlega ekki að blogga um ferðina, aðallega vegna þess að við vorum að klára að gera ferðabókina á mypublisher. Ef þið viljið skal ég senda á ykkur linkinn af bókinni og þá getið þið flett í gegnum ferðina :O) Hendið bara inn komment eða sendið mér meil á seg@mmedia.is og þá sendi ég þetta þegar bókin er reddý (ætti að vera snemma í vikunni).

Fengum vini okkar í mat í gær og tókum spilakvöld. Einn gesturinn var eftir, hún Júlía dóttir Sigþórs og Jönu og í dag kepptust stelpurnar við mála ódauðleg listaverk. Hér eru nokkrar myndir:

Gabríela og eitt ódauðlegt verk fullunnið..

Júlía að byrja á mynd:

Ungur og upprennandi listamaður... málverkin eru til sölu gegn vægu gjaldi:

Hef ekki hugmynd um afhverju þetta kemur í svona undarlegu layouti hér á blogginu..c'est la vie!

Jæja, bara stutt núna, þori ekki öðru eftir að mágkona mín ein ágæt hraunaði yfir mig í símann áðan um bloggleti! ehemm...

Man ekki hvort ég var búin að blogga um það, en við komum heim í stutt frí þann 18.-28.september! Hlökkum mikið til!

Allavega, algjör leti í gangi núna af minni hálfu, nenni ekki að skrifa meir í bili.

bæjó,

slauga og co.